Sharika Thiranagama යනු යුද්ධය, අවතැන්වීම, මතකය, අනන්යතාව සහ “නිවස” පිළිබඳ මිනිස් අත්දැකීම් අධ්යයනය කරන ප්රකට දේශපාලන මානව විද්යාඥවරියකි.
ඇය අද Stanford විශ්වවිද්යාලයේ ශාස්ත්රීය ක්ෂේත්රයේ කටයුතු කරන අතර, ශ්රී ලංකාවේ සිවිල් යුද්ධය සහ එහි මිනිස් බලපෑම පිළිබඳව ජාත්යන්තර වශයෙන් අවධානය දිනාගත් පර්යේෂණ රැසකට දායක වී තිබේ.
එහෙත් ඇගේ ජීවිත කතාවේ වඩාත් සංවේදී පරිච්ඡේදය වන්නේ ඇයගේ මව පිළිබඳ කතාවයි.
Sharika Thiranagama යනු 1989දී LTTE සංවිධානය විසින් ඝාතනය කළ යාපනය විශ්වවිද්යාලයේ ආචාර්ය රාජිනී තිරාණගමගේ දියණියයි.
රාජිනී තිරාණගම වෛද්යවරියක, ව්යුහ විද්යාඥවරියක, විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරියක සහ මානව හිමිකම් ක්රියාකාරිනියක ලෙස ශ්රී ලංකාවේ යුද්ධ සමයේ නිර්භීතව කටයුතු කළ කාන්තාවකි.
මවගේ ඝාතනයෙන් පසු Sharikaගේ ජීවිතයද සම්පූර්ණයෙන් වෙනස් විය. යාපනයේ යුද්ධය මැද හැදී වැඩුණු ඇයට අවසානයේ සිය රට හැර ගොස් පියා සහ සොහොයුරිය සමඟ ලන්ඩනයේ නව ජීවිතයක් ආරම්භ කිරීමට සිදුවිය.
අද ඇය ලෝකයේ ප්රමුඛ පෙළේ විශ්වවිද්යාලයක පර්යේෂිකාවක් ලෙස කටයුතු කරමින්, තම ළමා කාලය ගෙවුණු ශ්රී ලංකාවේ යුද්ධය, අවතැන්වීම සහ මිනිසුන්ගේ “නිවස” පිළිබඳ මතකයන් විද්යාත්මකව අධ්යයනය කරයි.
ඒ නිසා Sharika Thiranagamaගේ කතාව ශ්රී ලංකාවේ යුද්ධය පිළිබඳ තවත් එක් ශාස්ත්රීය කතාවක් පමණක් නොවේ.
එය යුද්ධය අත්විඳි දැරියක, මව අහිමි වූ දියණියක සහ අවතැන්වූ සරණාගතයෙකු ලෙස ජීවිතය ආරම්භ කර, අවසානයේ එම අත්දැකීම් පිළිබඳව ලෝකයට පර්යේෂණාත්මකව කතා කරන විද්වතියකගේ කතාවකි.
